Uszkodzenie gumowej nawierzchni na placu zabaw nie zaczyna się od dziury. Kiedy widzisz dziurę w gumowej powierzchni placu zabaw, patrzysz na jeden z ostatnich etapów niszczenia. Zanim przejdziemy do tego etapu, przyjrzyjmy się, co sprawia, że Twoja gumowa podłoga jest tym, czym jest. Używamy tutaj potocznego terminu „podłoga gumowa” w odniesieniu do wszystkich wylewanych nawierzchni poliuretanowych. Odnosimy się do systemów dwuwarstwowych, a nie gumy wiązanej, która zazwyczaj składa się z jednej warstwy rozdrobnionej gumy.
Systemy tartanowe mają dwie warstwy: Warstwa bazowa, znana również jako warstwa tłumiąca uderzenia. Warstwa ta jest zwykle wykonana z recyklowanej gumy SBR lub polerowania opon, produktu ubocznego bieżnikowania opon komercyjnych. Grubość warstwy podstawowej różni się w zależności od wysokości upadku otaczającego ją sprzętu. Ta właściwość nosi nazwę: Krytyczna wysokość upadku. Na przykład, jeśli wysokość upadku urządzenia na plac zabaw wynosi 120 cm, krytyczna wysokość upadku warstwy podstawowej musi wynosić co najmniej 120 cm, aby była zgodna z normami bezpieczeństwa. Nie wszystkie warstwy bazowe są sobie równe. Instalator ma dużą kontrolę nad sprężystością warstwy bazowej w zależności od siły zacierania. Innymi słowy, możesz mieć dwa różne odczyty dla krytycznej wysokości upadku z dwóch różnych miejsc, które wykorzystują te same materiały, ale są instalowane przez dwie różne osoby.
Warstwa ścieralna wlewanego systemu ma zwykle jedną grubość, zwykle pół cala. Niektórzy instalatorzy montują grubszą warstwę w miejscach o dużym natężeniu ruchu, takich jak wyjścia zjeżdżalni i pod huśtawkami. Zadaniem warstwy użytkowej jest ochrona warstwy podstawowej i nadanie placu zabaw ładnego, kolorowego wykończenia. Zabiera wszystkie nadużycia od dzieci i dorosłych chodzących po nim. Warstwa użytkowa składa się z gumy EPDM i jest zacierana inaczej niż warstwa podstawowa. Podczas gdy warstwa bazowa jest zagęszczana po wymieszaniu z klejami, warstwa wierzchnia jest nieco bardziej energicznie zacierana, a granulki EPDM są „zamykane” ruchem zamiatającym. Również ze względu na to, że proporcja spoiwa do gumy jest znacznie wyższa w warstwie ścieralnej niż w warstwie bazowej, warstwa ścieralna jest dużo gęstsza i gęściej upakowana niż warstwa bazowa. Daje to gumie wytrzymałość na rozciąganie, która przyda się w znoszeniu wszystkich uderzeń, jakie wykonuje przez cały okres trwałości.
Za dużo spoiwa na gumowej powierzchni.
Więc co powoduje dziury, o których mówiliśmy w gumowej podłodze? Czy pamiętasz spoiwa używane do łączenia granulek EPDM? Spoiwa te należą do rodziny spoiw poliuretanowych. Spoiwa alifatyczne i w większym stopniu aromatyczne mają jedno leczenie Achillesa, czyli: Są rozkładane przez promienie UV. Teraz wyobraź sobie garść gumowych granulek połączonych klejem. Klej powoli znika, gdy pada na niego słońce, a ruch pieszy usuwa go, gdy wiązanie staje się wystarczająco słabe. Gdy więcej granulek oderwie się, warstwa ścieralna staje się cieńsza i cieńsza. Wtedy widzisz morze luźnych granulek na obwodzie placu zabaw oraz na butach i rękach dzieci. Jeśli powierzchnia placu zabaw nie jest jeszcze uszczelniona, proces ten będzie kontynuowany w pęknięcia, ponieważ wytrzymałość warstwy ścieralnej na rozciąganie słabnie. Pęknięcia dają dzieciom powód do ciągnięcia, a także stwarzają ryzyko potknięcia. Zanim się zorientujesz, te pęknięcia stają się dziurami, gdy warstwa podstawowa jest odsłonięta.
Odsłonięcie warstwy bazowej w systemie tartanowym powoduje narastanie problemu, a rozwiązanie droższe. Jeśli to tylko kilka dziur tu i tam, trzeba załatać zarówno warstwę bazową, jak i warstwę użytkową. Jeśli wszędzie są dziury, podsumowanie może być w porządku. Wtedy do systemu dodawana jest cała warstwa ścieralna – kolejne pół cala. Należy tutaj uważać, aby najpierw załatać warstwę podstawową materiałem warstwy podstawowej przed dodaniem warstwy użytkowej. Te dwa systemy nie są wymienne. Jeśli do łatania warstwy bazowej zostanie użyty materiał warstwy użytkowej, gumowana podłoga będzie twardsza i nie przejdzie testu HIC.
